NFC staje się dość powszechne dzięki rozwojowi systemów płatności online, takich jak Samsung Pay i Android Pay. Zwłaszcza jeśli chodzi o urządzenia z najwyższej półki, a nawet wielu ze średniej półki. Prawdopodobnie słyszałeś już to określenie, ale czym właściwie jest NFC? W tym artykule opisujemy, co to jest, jak to działa, i do czego można go używać.
NFC oznacza „komunikację bliskiego zasięgu” i, jak sama nazwa wskazuje, umożliwia komunikację krótkiego zasięgu pomiędzy kompatybilnymi urządzeniami. Wymaga to co najmniej jednego urządzenia nadawczego, i drugi do odbioru sygnału. Szereg urządzeń może korzystać ze standardu NFC i będą one uznawane za pasywne lub aktywne.
Pasywne urządzenia NFC zawierają tagi, i inne małe nadajniki, które mogą wysyłać informacje do innych urządzeń NFC bez konieczności korzystania z własnego źródła zasilania. Jednakże, tak naprawdę nie przetwarzają żadnych informacji przesyłanych z innych źródeł, i nie można połączyć się z innymi komponentami pasywnymi. Często przybierają one formę interaktywnych znaków na ścianach lub reklam.
Urządzenia aktywne mogą zarówno wysyłać, jak i odbierać dane, i mogą komunikować się między sobą, a także z urządzeniami pasywnymi. Smartfony są zdecydowanie najpowszechniejszą formą aktywnego urządzenia NFC. Dobrymi przykładami tej technologii są także czytniki kart transportu publicznego i dotykowe terminale płatnicze.
Jak działa NFC?
Skoro już wiemy, czym jest NFC, jak to działa? Podobnie jak Bluetooth i Wi-Fi, oraz wszelkiego rodzaju inne sygnały bezprzewodowe, NFC działa na zasadzie przesyłania informacji za pomocą fal radiowych. Near Field Communication to kolejny standard bezprzewodowego przesyłania danych. Oznacza to, że urządzenia muszą spełniać określone specyfikacje, aby mogły się ze sobą prawidłowo komunikować. Technologia stosowana w NFC bazuje na starszym RFID (Identyfikacja radiowa) pomysły, które do przesyłania informacji wykorzystywały indukcję elektromagnetyczną.
Oznacza to jedną z głównych różnic między NFC a Bluetooth/WiFi. Ten pierwszy może służyć do indukowania prądu elektrycznego w elementach pasywnych, a także po prostu do przesyłania danych. Oznacza to, że urządzenia pasywne nie wymagają własnego zasilania. Zamiast tego mogą być zasilane przez pole elektromagnetyczne wytwarzane przez aktywny komponent NFC, gdy znajdzie się on w zasięgu. Niestety, Technologia NFC nie zapewnia wystarczającej indukcyjności, aby naładować nasz smartfony, ale ładowanie QI opiera się na tej samej zasadzie.
Częstotliwość transmisji danych w technologii NFC wynosi 13.56 MHZ. Dane możesz wysyłać na oba adresy 106, 212, Lub 424 kilobitów na sekundę. To wystarczająco szybko, aby można było przesyłać różne dane — od danych kontaktowych po wymianę zdjęć i muzyki.
Aby określić, jakiego rodzaju informacje będą wymieniane pomiędzy urządzeniami, standard NFC ma obecnie trzy różne tryby działania. Być może najczęstszym zastosowaniem w smartfonach jest tryb peer-to-peer. Dzięki temu dwa urządzenia obsługujące technologię NFC mogą wymieniać między sobą różne informacje. W tym trybie oba urządzenia przełączają się pomiędzy aktywnym podczas wysyłania danych i pasywnym podczas odbierania.
Tryb odczytu/zapisu, z drugiej strony, jest jednokierunkową transmisją danych. Aktywne urządzenie, prawdopodobnie Twój smartfon, łączy się z innym urządzeniem w celu odczytania z niego informacji. Tagi reklamowe NFC korzystają z tego trybu.
Ostatnim trybem działania jest emulacja karty. Urządzenie NFC może pełnić funkcję inteligentnej lub zbliżeniowej karty kredytowej i umożliwiać dokonywanie płatności lub korzystanie z systemów transportu publicznego.
Porównania z Bluetooth
Chociaż odpowiedzieliśmy na pytanie „Co to jest NFC?", jak wypada w porównaniu z innymi technologiami bezprzewodowymi? Można by pomyśleć, że NFC jest trochę niepotrzebne, biorąc pod uwagę, że Bluetooth jest szerzej dostępny od wielu lat. Jednakże, istnieje między nimi kilka ważnych różnic technologicznych, które w pewnych okolicznościach dają NFC znaczące korzyści. Głównym argumentem przemawiającym za NFC jest to, że wymaga znacznie mniejszego zużycia energii niż Bluetooth. Dzięki temu NFC jest idealne dla urządzeń pasywnych, takie jak wspomniane wcześniej znaczniki reklamowe, ponieważ mogą działać bez głównego źródła zasilania.
Jednakże, to oszczędzanie energii ma kilka poważnych wad. Przede wszystkim, zasięg transmisji jest znacznie krótszy niż w przypadku Bluetooth. Podczas gdy NFC ma zasięg około 10 cm, zaledwie kilka cali, Połączenia Bluetooth mogą przesyłać dane do 10 metrów lub więcej od źródła. Kolejną wadą jest to, że NFC jest nieco wolniejsze niż Bluetooth. Przesyła dane z maksymalną prędkością zaledwie 424 kbit/s, w porównaniu do 2.1 Mbit/s z Bluetoothem 2.1 lub w okolicy 1 Mbit/s z technologią Bluetooth Low Energy.
NFC ma jednak jedną zasadniczą zaletę: szybsza łączność. Ze względu na zastosowanie sprzęgła indukcyjnego, oraz brak ręcznego parowania, nawiązanie połączenia między dwoma urządzeniami zajmuje mniej niż jedną dziesiątą sekundy. Podczas gdy nowoczesny Bluetooth łączy się dość szybko, NFC jest nadal bardzo przydatne w niektórych scenariuszach. Mianowicie płatności mobilne.
Samsung Pay, Androida Pay, a nawet Apple Pay korzystają z technologii NFC — chociaż Samsung Pay działa nieco inaczej niż pozostałe. Chociaż Bluetooth działa lepiej w przypadku łączenia urządzeń w celu przesyłania plików, udostępnianie połączeń głośnikom, i więcej, przewidujemy, że NFC zawsze będzie mieć miejsce na tym świecie dzięki płatnościom mobilnym — szybko rozwijającej się technologii.
Wniosek
Teraz, gdy odpowiedzieliśmy na pytanie „Co to jest NFC?", chcielibyśmy poznać Twoją opinię na temat wszelkich innych pytań dotyczących tej technologii bezprzewodowej. Daj nam znać swoje pytania w komentarzach!
