Το NFC γίνεται αρκετά συνηθισμένο χάρη στην ανάπτυξη συστημάτων διαδικτυακών πληρωμών όπως το Samsung Pay και το Android Pay. Ειδικά όταν πρόκειται για συσκευές υψηλών προδιαγραφών, ακόμη και για πολλές μεσαίες συσκευές. Πιθανότατα έχετε ακούσει τον όρο πριν, αλλά τι είναι ακριβώς το NFC? Σε αυτό το κομμάτι αναλύουμε τι είναι, πώς λειτουργεί, και σε τι μπορεί να χρησιμοποιηθεί.
Το NFC σημαίνει "Επικοινωνία κοντινού πεδίου" και, όπως υπονοεί το όνομα, επιτρέπει την επικοινωνία μικρής εμβέλειας μεταξύ συμβατών συσκευών. Αυτό απαιτεί τουλάχιστον μία συσκευή μετάδοσης, και άλλος για να λάβει το σήμα. Μια σειρά συσκευών μπορούν να χρησιμοποιούν το πρότυπο NFC και θα θεωρούνται είτε παθητικές είτε ενεργές.
Οι παθητικές συσκευές NFC περιλαμβάνουν ετικέτες, και άλλοι μικροί πομποί, που μπορούν να στείλουν πληροφορίες σε άλλες συσκευές NFC χωρίς να χρειάζονται δική τους πηγή ενέργειας. Ωστόσο, δεν επεξεργάζονται πραγματικά καμία πληροφορία που αποστέλλεται από άλλες πηγές, και δεν μπορεί να συνδεθεί με άλλα παθητικά στοιχεία. Αυτά συχνά παίρνουν τη μορφή διαδραστικών πινακίδων σε τοίχους ή διαφημίσεις.
Οι ενεργές συσκευές μπορούν να στέλνουν και να λαμβάνουν δεδομένα, και μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους καθώς και με παθητικές συσκευές. Smartphones είναι μακράν η πιο κοινή μορφή ενεργής συσκευής NFC. Οι συσκευές ανάγνωσης καρτών δημόσιας συγκοινωνίας και τα τερματικά πληρωμής αφής είναι επίσης καλά παραδείγματα της τεχνολογίας.
Πώς λειτουργεί το NFC?
Τώρα που ξέρουμε τι είναι το NFC, πώς λειτουργεί? Ακριβώς όπως το Bluetooth και το WiFi, και κάθε είδους άλλα ασύρματα σήματα, Το NFC λειτουργεί με βάση την αρχή της αποστολής πληροφοριών μέσω ραδιοκυμάτων. Η επικοινωνία κοντινού πεδίου είναι ένα άλλο πρότυπο για ασύρματες μεταβάσεις δεδομένων. Αυτό σημαίνει ότι οι συσκευές πρέπει να τηρούν ορισμένες προδιαγραφές για να επικοινωνούν σωστά μεταξύ τους. Η τεχνολογία που χρησιμοποιείται στο NFC βασίζεται σε παλαιότερα RFID (Αναγνώριση ραδιοσυχνοτήτων) ιδέες, που χρησιμοποιούσε ηλεκτρομαγνητική επαγωγή προκειμένου να μεταδώσει πληροφορίες.
Αυτό σηματοδοτεί τη μία σημαντική διαφορά μεταξύ NFC και Bluetooth/WiFi. Το πρώτο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πρόκληση ηλεκτρικών ρευμάτων σε παθητικά εξαρτήματα καθώς και για την αποστολή δεδομένων. Αυτό σημαίνει ότι οι παθητικές συσκευές δεν απαιτούν τη δική τους τροφοδοσία. Αντίθετα, μπορούν να τροφοδοτούνται από το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο που παράγεται από ένα ενεργό εξάρτημα NFC όταν αυτό έρχεται σε εμβέλεια. Δυστυχώς, Η τεχνολογία NFC δεν απαιτεί αρκετή επαγωγή για να φορτίσει το δικό μας smartphones, αλλά η φόρτιση QI βασίζεται στην ίδια αρχή.
Η συχνότητα μετάδοσης δεδομένων μέσω NFC είναι 13.56 MHz. Μπορείτε να στείλετε δεδομένα σε οποιοδήποτε από τα δύο 106, 212, ή 424 kilobits ανά δευτερόλεπτο. Αυτό είναι αρκετά γρήγορο για μια σειρά από μεταφορές δεδομένων — από τα στοιχεία επικοινωνίας μέχρι την εναλλαγή φωτογραφιών και μουσικής.
Για να προσδιορίσετε τι είδους πληροφορίες θα ανταλλάσσονται μεταξύ των συσκευών, το πρότυπο NFC έχει επί του παρόντος τρεις διαφορετικούς τρόπους λειτουργίας. Ίσως η πιο κοινή χρήση στα smartphones είναι η λειτουργία peer-to-peer. Αυτό επιτρέπει σε δύο συσκευές με δυνατότητα NFC να ανταλλάσσουν διάφορες πληροφορίες μεταξύ τους. Σε αυτήν τη λειτουργία και οι δύο συσκευές αλλάζουν μεταξύ ενεργού κατά την αποστολή δεδομένων και παθητικής κατά τη λήψη δεδομένων.
Λειτουργία ανάγνωσης/εγγραφής, από την άλλη, είναι μια μονόδρομη μετάδοση δεδομένων. Η ενεργή συσκευή, πιθανώς το smartphone σας, συνδέεται με μια άλλη συσκευή για να διαβάσετε πληροφορίες από αυτήν. Οι ετικέτες διαφημίσεων NFC χρησιμοποιούν αυτήν τη λειτουργία.
Ο τελικός τρόπος λειτουργίας είναι η εξομοίωση κάρτας. Η συσκευή NFC μπορεί να λειτουργήσει ως έξυπνη ή ανέπαφη πιστωτική κάρτα και να πραγματοποιεί πληρωμές ή να αξιοποιεί τα συστήματα δημόσιων μεταφορών.
Συγκρίσεις με Bluetooth
Ενώ έχουμε απαντήσει στην ερώτηση «Τι είναι το NFC?”, πώς συγκρίνεται με άλλες ασύρματες τεχνολογίες? Ίσως πιστεύετε ότι το NFC είναι λίγο περιττό, λαμβάνοντας υπόψη ότι το Bluetooth είναι ευρύτερα διαθέσιμο εδώ και πολλά χρόνια. Ωστόσο, Υπάρχουν αρκετές σημαντικές τεχνολογικές διαφορές μεταξύ των δύο που προσφέρουν στο NFC ορισμένα σημαντικά οφέλη σε ορισμένες περιπτώσεις. Το κύριο επιχείρημα υπέρ του NFC είναι ότι απαιτεί πολύ λιγότερη κατανάλωση ενέργειας από το Bluetooth. Αυτό κάνει το NFC τέλειο για παθητικές συσκευές, όπως οι διαφημιστικές ετικέτες που αναφέρθηκαν προηγουμένως, καθώς μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς σημαντική πηγή ενέργειας.
Ωστόσο, αυτή η εξοικονόμηση ενέργειας έχει ορισμένα σημαντικά μειονεκτήματα. Το πιο αξιοσημείωτο, το εύρος μετάδοσης είναι πολύ μικρότερο από το Bluetooth. Ενώ το NFC έχει εύρος γύρω 10 εκατοστά, μόλις μερικές ίντσες, Οι συνδέσεις Bluetooth μπορούν να μεταδώσουν δεδομένα έως και 10 μέτρα ή περισσότερο από την πηγή. Ένα άλλο μειονέκτημα είναι ότι το NFC είναι αρκετά πιο αργό από το Bluetooth. Μεταδίδει δεδομένα με μέγιστη ταχύτητα μόλις 424 kbit/s, σε σύγκριση με 2.1 Mbit/s με Bluetooth 2.1 ή γύρω 1 Mbit/s με Bluetooth χαμηλής ενέργειας.
Αλλά το NFC έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα: ταχύτερη συνδεσιμότητα. Λόγω της χρήσης επαγωγικής σύζευξης, και την απουσία χειροκίνητης σύζευξης, χρειάζεται λιγότερο από ένα δέκατο του δευτερολέπτου για να δημιουργηθεί μια σύνδεση μεταξύ δύο συσκευών. Ενώ το σύγχρονο Bluetooth συνδέεται αρκετά γρήγορα, Το NFC εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά εύχρηστο για ορισμένα σενάρια. Δηλαδή πληρωμές μέσω κινητού τηλεφώνου.
Samsung Pay, Android Pay, και ακόμη και το Apple Pay χρησιμοποιούν τεχνολογία NFC — αν και το Samsung Pay λειτουργεί λίγο διαφορετικά από τα άλλα. Ενώ το Bluetooth λειτουργεί καλύτερα για τη σύνδεση συσκευών μεταξύ τους για μεταφορά αρχείων, κοινή χρήση συνδέσεων με ηχεία, και άλλα, αναμένουμε ότι το NFC θα έχει πάντα μια θέση σε αυτόν τον κόσμο χάρη στις πληρωμές μέσω κινητού τηλεφώνου — μια ταχέως αναπτυσσόμενη τεχνολογία.
Σύναψη
Τώρα που απαντήσαμε στην ερώτηση «Τι είναι το NFC?”, Θέλουμε να ακούσουμε τη γνώμη σας για οποιεσδήποτε άλλες ερωτήσεις μπορεί να έχετε σχετικά με αυτήν την ασύρματη τεχνολογία. Πείτε μας τις ερωτήσεις σας στα σχόλια!
